Tijdens de recente hengstenkeuring waren o.a. de vrijwilligers op de foto actief. Gezamenlijk zijn alle taken weer op een prima manier uitgevoerd en hierbij willen we één vrijwilliger ‘in het zonnetje’ zetten. Zo’n stille kracht is Marjan van Soest. Willeke en Bert vragen altijd de vrijwilligers voor de verschillende evenementen van Marjan zegt eigenlijk altijd ‘ja’!

“Ik ben een kind van de stad”, vertelt Marjan als ik haar interview over haar ‘vrijwilliger-zijn’ bij de Voornruiters. “Vanaf dat ik kon lopen was mijn eerste woord ‘paard’ en ik was een echt paardenmeisje. We waren thuis met z’n 5-en en voor paardrijden was geen geld. Van verjaardagsgeld kocht je dan een les.  Als 17-jarige kochten we; ik had toen al verkering met Peter, van ons eigen verdiend geld een eigen paard. Ik reed toen op de Koningsweg in Utrecht en had geen ervaring en iedereen dacht: dat wordt niks, maar die reed ik in een paar jaar naar het Z. Later reed ik bij Ria van Vulpen. Met een slapend kind achter in de auto ging ik dan gauw effe rijden. Tot mijn paard schrok en ervandoor ging en ik met mijn been in de beugel bleef hangen. De beugel schoot los, maar ik was bont en blauw en toen heb ik bedacht: ik begin er niet meer aan. Die periode van werk én kinderen én huishouden maakte dat ik niks meer leuk vond. In die periode kwam Michel en vroeg mij of ik vrijwilliger wilde worden bij De Voornruiters. Dat was voor mij een prima manier om weer onder de mensen te komen. Je praat met veel mensen en komt op ideeën en als het druk is vind ik het vooral gezellig. Bij dressuur is het soms wat ‘hangen’, maar bij het springen komt ook vaak een oudere generatie een biertje drinken of borreltje en een praatje maken. Ook bij de marathon is het publiek divers en gezellig. Het oude clubgevoel is nu weg, want tijden veranderen, maar je moet ook mee met die veranderingen en een beetje aanwas blijven krijgen. En als ik wordt gevraagd zeg altijd wel ja. ”

Marjan en Peter hebben met hun dochter nog steeds een paard, wat nu staat in Oud Zuilen. Ze genieten van hun kinderen en kleinkinderen. We willen namens alle Voornruiters Marjan bedanken en in het zonnetje zetten met een mooie bos bloemen, die bij haar thuis is bezorgd.